Gedicht voor mijn miskramen van toen

dit gedicht schreef ik bij mijn eerste miskraam in juli 2003

omdat ik het net voor iemand in een bericht heb gezet, hierbij aan jullie die het misschien zo moeilijk hebben na een miskraam

Daarom doet mijn hart zo'n pijn
Ik had nu 16 weken zwanger moeten zijn

Maar mijn buik is leeg, mijn hart zo vol van verdriet
is er dan helemaal niemand die dat aan me ziet

Ik zou wel willen schoppen en slaan tegen iedereen om me heen
En willen vertellen hoe het voelt dat het kindje uit mijn buik verdween

Maar ik ga door met de gewone dingen van de dag
En zet mijn masker op met een lach

Eens komt het dat ik het verlies een plekje kan geven
En leren we met het grote verdriet van nu te leven

Kindje dat ik verloos, je blijft altijd in mijn gedachten
Waarschijnlijk zal op den duur de pijn in mijn hart ook wel verzachten

heel veel sterkte en liefs

Bri